خلاصهء كلام اين بانوى صابره اين است كه اى فرزند گرامى نبايد جزع و بىقرارى كرد براى چيزى كه زوال ندارد و نبايد گريه كرد براى امرى كه لا محاله نازل خواهد شد اى فرزند گرامى اين شربت مرگى است كه پدر تو آن را چشيده است و به زودى مادر تو هم آن را خواهد چشيد بهترين راحت از براى بدن هنگام خواب است و خواب برادر مرگ است پس از براى تو فرق ندارد كه در فراش خود در خواب باشى يا در غير فراش خود همانا بعد از مرگ سؤال و بهشت و دوزخ خواهد بود اگر از أهل بهشت باشى براى تو ضرر ندارد و اگر از اهل دوزخ باشى زندگانى براى تو نفعى ندارد و لو اينكه در دنيا عمر تو بسيار گردد به خدا قسم اى فرزند گرامى اگرنه اينكه مرگ اشرف اشياء از براى فرزندان آدم است هرآينه خداوند متعال پيغمبر خود را از دنيا نمىبرد و شيطان را كه دشمن او است زنده نمىگذاشت . بانوئى كه نماز را بر امور دنيا مقدم داشت در كتاب مذكور ص 318 گويد : ( حكايت كرده‌اند كه زنى از وعاظ مىشنيد كه هر مؤمن و مؤمنه مواظبت بر نماز در اول وقت بنمايد و آن را بر امور دنياى خود مقدم بدارد قلبش نورانى مىشود و حضرت حق كفايت مهمات او بنمايد و اصلاح امور آخرت و دنياى او بفرمايد و او را از شر اعدا و كيد دشمنان محفوظ بدارد آن زن بعد از شنيدن اين مواعظ مقيد گرديد كه نماز خود را در اول وقت بجاى آورد اتفاقا روزى تنور خود را آتش انداخته و خمير خود را براى پختن نان مهيا كرده و طفل او بگريه افتاد چند كار براى او فراهم شده در اين حال صداى مؤذن بلند شد آن زن گفت نماز را بر جميع اين امور مقدم مىدارم و آن را در اول وقت بجا مىآورم بعد مشغول پختن نان مىشوم در اين حال طفل او بگريه افتاد اعتنا نكرد آتش حسد شيطان زبانه كشيد طفل او را برداشت و در تنور آتش انداخت فرياد طفل بناله بلند شد چون صداى طفل به گوش مادرش رسيد قلبش مملو از هم و غم گرديد خواست نماز خود را قطع كند مجاهده كرد و با خود گفت اين از عمل شيطان است من دست از نماز برنمىدارم و نماز خود را